Yeni Hayat

tarifesiz — Fri, 04 Sep 2009 21:45:07 +0000

Elbette ben de her şeyin bir masal gibi olmasını isterim. Ya da isterdim. Beni kucağına alacak beyaz atlı bir prens ya da yatakta benim kadınlığımı saklı kalmış derinliklerimden çıkaracak bir erkek. Kimi diyarlarda insanlar bunu konuşuyor, araştırıyor, kimi diyarlarda bu konu zaten Freud tarafından derinlemesine incelenmiş. Kimi toplumlarda ise beklentileri karşılamayan ölümcül çarşaf. Hangisi daha doğru bilemem diyemiyorum, ne kanlı çarşaf beklentisi var çevremde ne de benden bir fahişe olmamı isteyen, karşılaştıramam. Ama yaşadığımız toplum kadını öyle bir yere itiyor ki, öyle bir dolduruyor ki kadınsallığımızı vurgulamak istiyoruz.

En azından ben istiyorum. Hem de şu andan itibaren varlığımı, benliğimi tanımamış sünepe ya da piç erkeklerin beni yalnızca arkadaş değil, yatılası kadın; ya da en azından kadın olarak görmesini istiyorum. Okulda kız deniyor bize. Onlar erkek. On yıl önce de onlar erkekti, biz bundan on yıl sonra kadın olacağız. Onlar erkek kalacaklar. Biz kızdık kadın olduk. Kim koyuyor bu sıfatları ve isimleri? Biz hep kadındık ki. Onlardan uzunken bizi çekemezlerken, derste onlardan iyi not tutarken biz hep kadındık. Evcilik oynarken evinin kadını rolleri bize verilmedi mi. Niye o kız kapalı, o kız sekse sıcak bakmaz denir ki? Al açıldım. Türkiye’nin “Kadın Açılımı”‘yım ben. Hem de zorla değil, kendi isteğimle. Ve eylül ayıyla başlayan yeni hayatımda, şarabın tadını, aşkı, bir erkeğin organını içimde tüm sıcaklığıyla hissetmek istiyorum. Biliyorum ki bu dünyaya zevk için geldik. Zevk için ölmeliyiz.

Umarım bu yeni hayatımda, eski baskıcı hayatımdan çıkarken sesimi böylece duyurabilirim. Umarım okuyanlar yorumlarıyla yeni hayatımda yardımcı olurlar bana.

herkes aynı masalla büyüdü, kimse bunları duymadı

Yeni Hayat